Yolsuzlar

(Mahir Öztaş’ın Korku Oyunu adlı öyküsünün girişinden esinle yazılmıştır) Bir zamanlar, ne tuhaf, sokaklarda sanki dehşetin kol gezdiği o dönemin tedirginliğine bir tür alıştırma olsun…

GASSAL

Sigarasından son bir nefes çektikten sonra filtreyi çakıllı yola doğru fırlattı. Boğazında biriken balgamı vücudundan atmak istiyordu. Sağa sola baktı, kimsenin olmadığına emin olduktan sonra…

TABLO

Gece boyu nefesini tutmuşçasına derin bir soluk verdi kirli tavana bakarak. Dün verdiği kararı tekrarlıyordu. Yanaklarında bir sıcaklık, neyin alameti olduğunu kavramıştı. Zihni berrak; damarlarında…

BEDENDEKİ YABANCI

Elimdeki poşetlerin ağırlığından kollarımın kesildiğini, burnumun aktığını, suratımın soğuktan donduğunu hissediyordum. Beceriksizce kapıyı açarken hareket sensörlü lambanın kendini sadece beş saniyeliğine göstermesine bir küfür savurdum.…